Czy Kanał Bydgoski zostanie pomnikiem historii?

- Składamy szczegółowo opracowany wniosek o wpisanie kanału na listę pomników historii – mówi prezydent Bydgoszczy Rafał Bruski. – Uzyskanie tego statusu oznacza nadanie mu szczególnej rangi ze względu na jego wartość dla kultury narodowej. Oznacza to również nowe możliwości i ułatwienie pozyskiwania funduszy na jego dalszą rewitalizację. Po rządowych cięciach w finansowaniu samorządów ma to dla nas ogromne znaczenie. To jedna z inwestycji uznanych przez bydgoszczan za kluczowe. Dlatego podjęliśmy się wyzwania związanego z kompleksową rewitalizacją tego miejsca. Trwa wymiana wrót śluz, budujemy nowe ścieżki dla pieszych, drogi rowerowe, place zabaw, umacniamy brzegi i sadzimy coraz więcej drzew i krzewów. Pracujemy też nad kompleksową koncepcją rewitalizacji oraz nowym planem zagospodarowania dla tego terenu. Mamy szereg innych pomysłów, które przywrócą tym terenom dawną rangę i urok.

W przypadku uzyskania statusu pomnika historii, kontynuować będziemy starania o wpisanie go również na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Taki status jeszcze bardziej wzmocniłoby turystyczny potencjał miasta. Po obostrzeniach spowodowanych pandemią w Bydgoszczy znów rośnie liczba turystów. Nasze miasto odwiedza więcej osób niż w 2019 roku.

Kanał pełen atrakcji

W ostatnich latach przygotowaliśmy do realizacji szereg projektów związanych z rewitalizacją doposażeniem terenów wokół Kanału Bydgoskiego. Cześć z nich udało się już zrealizować. To między innymi budowa nowych ścieżek pieszorowerowych na Okolu i Wilczaku, budowa nowej siedziby Muzeum Kanału Bydgoskiego i Centrum Społecznego, nasadzenia drzew i krzewów, stworzenie nowego placu zabaw, wybiegu dla psów, ścieżki zdrowia, modernizacja boiska „Gwiazdy” i przebudowa kładki przez śluzę przy Czarnej Drodze. Część zadań do realizacji wybrali mieszkańcy w głosowaniu na Bydgoski Budżet Obywatelski.

Obecnie realizujemy pakiet kolejnych zadań. Na wszystkie inwestycje realizowane nad Kanałem Bydgoskim w tym roku wydamy około 10 mln zł. Najważniejsze z nich to:

·         Wymiana wrót trzech zabytkowych śluz (zaawansowane prace).

·         Umocnienie brzegów po stronie Wilczaka (prace zrealizowane, odbiory).

·         Budowa drogi rowerowej pomiędzy Flisami i Osową Górą (długość ok. 500 m, zaawansowane prace).

·         Budowa ścieżki pieszej na Miedzyniu (długość ok. 700 m, pomiędzy ulicami Krośnieńską i Plażową. Inwestycja obejmuje również stworzenie miejsc wypoczynku i rekreacji poprzez m.in. montaż małej architektury, wykonanie nasadzeń zieleni niskiej, renowację trawników, wykonanie łąki kwietnej, zaawansowane prace). 

·         Dosadzenie nad brzegami Kanału Bydgoskiego ponad 100 nowych drzew (lip, brzóz, jabłoni, śliw, ozdobnych, oraz 250 krzewów (tawuły, berberysy, rokitniki, tarniny, nasadzenia finalizowane będą jesienią).

·         Budowa placu zabaw na Okolu (z urządzeniami zabawowymi nawiązującymi do otaczającej teren przyrody, roślin znajdujących się nad kanałem. Wygląd i wyposażenie placu ma pomagać lepiej zrozumieć ważną rolę pszczół w ekosystemie, zaawansowane prace).

·         Budowa boiska do gry w bule oraz tyrolki – czyli zjazdu linowego przy Czarnej Drodze (przed przetargiem).

·         Dostarczenie mobilnej sceny na potrzeby imprez plenerowych (konstrukcja odebrana w ostatnich dniach przez Muzeum Kanału Bydgoskiego).

·         Iluminacja śluz (zlecamy wykonanie dokumentacji).

Unikatowy zabytek

Stary Kanał Bydgoski to zachowany do dziś odcinek sztucznej drogi wodnej wybudowanej w latach 1773 – 1774. Koncepcja budowy połączenia wodnego Brdy i Noteci przecinającego linię wododziału powstała za czasów panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego. W 1766 roku jeden z najwybitniejszych kartografów Franciszek Florian Czaki opracował projekt kanału Brda-Noteć. Z uwagi na I rozbiór Polski, który nastąpił w 1772 r., prace nad projektem zostały wstrzymane. Koncepcje połączenia rzeki Brdy i Noteci przejął i zrealizował król pruski Fryderyk II na podstawie projektu powstałego również w 1772 r. autorstwa Franza Balthasara Schönberga von Brenkenhoffa. Prace budowlane, którymi kierował Wilhelm Dornstein, trwały od wiosny 1773 r. do połowy września 1774 r. W tym czasie powstał kanał długości 26,7 km z 10 drewnianymi śluzami.