Nowi obywatele RP w Bydgoszczy

Nowi obywatele RP pochodzą zza naszej wschodniej granicy, ale także z Afryki (Kenia, Nigeria).

Dziewięciorgu nowym obywatelom na uroczystości w K-PUW towarzyszyli bliscy, a każdy z nich otrzymał egzemplarz Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Obywatelstwo polskie w 2016 r. nabyło łącznie 59 cudzoziemców.

Sposoby nabycia obywatelstwa polskiego:

• zasada krwi – urodzenie z rodziców, z których co najmniej jedno posiada obywatelstwo polskie;
• zasada terytorium – urodzenie lub znalezienie dziecka na terytorium Polski (gdy oboje rodzice są nieznani lub obywatelstwo ich jest nieokreślone, bądź nie mają żadnego obywatelstwa);
• przysposobienie pełne – adopcja (przez osobę lub osoby posiadające obywatelstwo polskie).

Nadanie obywatelstwa polskiego przez Prezydenta RP:

Prezydent RP może nadać cudzoziemcowi, na jego wniosek, obywatelstwo polskie. Prezydent RP nie jest ograniczony w swoich konstytucyjnych kompetencjach żadnymi warunkami i może nadać obywatelstwo polskie każdemu cudzoziemcowi.

Wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego cudzoziemcy, którzy zamieszkują w Polsce wnoszą za pośrednictwem wojewody właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy, a osoby zamieszkałe za granicą – za pośrednictwem właściwego konsula.

Uznanie za obywatela polskiego:

W drodze uznania, o obywatelstwo polskie mogą ubiegać się cudzoziemcy zamieszkujący w Polsce na podstawie określonych zezwoleń, którzy w toku długoletniego legalnego pobytu w Polsce zintegrowali się ze społeczeństwem polskim, znają język polski, mają zapewnione mieszkanie i źródła utrzymania, respektują polski porządek prawny oraz nie stanowią zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa. W szczególności są to uchodźcy, osoby
bez obywatelstwa, dzieci oraz małżonkowie obywateli polskich oraz osoby polskiego pochodzenia.

Uznanie następuje na wniosek osoby zainteresowanej i rozciąga się na dzieci wnioskodawcy za zgodą drugiego rodzica, a jeżeli dziecko ukończyło 16 lat wymagana jest również jego zgoda.

Cudzoziemiec ubiegający się o uznanie za obywatela polskiego jest obowiązany posiadać znajomość języka polskiego potwierdzoną świadectwem ukończenia szkoły w Rzeczypospolitej Polskiej lub świadectwem ukończenia szkoły za granicą z wykładowym językiem polskim bądź też certyfikatem z języka polskiego jako obcego, wydanym przez Państwową Komisję Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego w Warszawie (organizuje ona egzaminy z języka polskiego kilka razy w roku w różnych miastach Polski)