Tlenoterapia hiperbaryczna

Tlenoterapia hiperbaryczna jest oficjalnie uznaną, nieinwazyjną i bezbolesną metodą leczenia, która polega na oddychaniu prawie 100-procentowym tlenem w warunkach zwiększonego ciśnienia. W przypadku tego typu zabiegów stosowana jest specjalna komora hiperbaryczna pod nadzorem wykwalifikowanego personelu. W warunkach zwiększonego ciśnienia wzrasta przenikalność i stężenie tlenu nie tylko w czerwonych krwinkach, ale także w płynie mózgowo-rdzeniowym, limfie i w osoczu.

Jak organizm reaguje na tlen hiperbaryczny?

W odpowiedzi na działanie tlenu hiperbarycznego zachodzą korzystne zmiany:

• zmniejszenie obrzęku w obrębie uszkodzonych tkanek,

• zwiększenie ilości dopływającego tlenu i poprawienie ukrwienia w obrębie uszkodzonych obszarów,

• działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze, jak również zwiększona skuteczność działania antybiotyków,

• zmniejszenie stanu zapalnego,

• proliferacja fibroblastów, jak i zwiększona produkcja kolagenu,

• angiogeneza - powstanie zupełnie nowych naczyń krwionośnych,

• stymulowanie szpiku kostnego, jak i pozostałych narządów wewnętrznych celem wytwarzania macierzystych komórek,

• zwiększona aktywność osteoklastów i osteoblastów - szybkie przebudowanie kości,

• zwiększona ilość neuroprzekaźników,

• spowolniony proces degradacji całości ustroju,

• zmniejszona objętość pęcherzyków gazu zawartych we krwi.

Na co pomaga tlenoterapia hiperbaryczna?

Bez względu na to, czy jesteśmy zdrowi, czy może mierzymy się z różnymi schorzeniami, tlenoterapia hiperbaryczna jest zdecydowanie dla nas. W czasie sesji tlen hiperbaryczny oddziałuje na cały nasz organizm. Jego najważniejszym zadaniem, jest pobudzenie zdolności naturalnych ustroju. Jest to więc naturalna metoda pobudzająca organizm do działania.
 

Tlenoterapię hiperbaryczną stosuje się z powodzeniem w przypadku:

• zaburzeń neurorozwojowych (ADHD, FAS, zespół Aspergera, zespół Downa, autyzm),

• leczenia skutków urazów i udarów mózgu,

• dermatologii (trądzik, egzema, łuszczyca, atopowe zapalenie skóry),

• leczenia boleriozy,

• leczenia migreny,

• schorzeń kardiologicznych (choroba wieńcowa, zawał serca),

• leczenia źle gojących się ran, w tym także stopy cukrzycowej,

• leczenia reumatyzmu,

• medycynie estetycznej,

• medycynie sportowej,

• leczenia zespołu zmęczenia przewlekłego, wypalenia zawodowego, depresji.